STARK
Najpierw określ zadanie każdej mapy
VARG pozwala zapisać 5 map i przełączać je sterowaniem na kierownicy. Wykorzystaj je do realnych sytuacji: konkretnej pętli, nawierzchni albo etapu dnia. Dzięki temu podczas jazdy wiesz, po co wybierasz daną pozycję, zamiast przeskakiwać między przypadkowymi zestawami wartości.
Konfiguracje Standard i Alpha różnią się dostępem do funkcji. Przed strojeniem sprawdź, które opcje są aktywne w Twoim motocyklu i planie oprogramowania. Konfigurator lub wsparcie Bajamoto pomoże ustalić dostępny zakres, ale końcową ocenę nadal trzeba wykonać na motocyklu.
Więcej mocy nie zawsze oznacza szybszy przejazd
Wyższa wartość mocy zmienia reakcję na gaz, obciążenie prawej ręki i sposób wykorzystywania energii. Na luźnym lub technicznym odcinku sama liczba na ekranie nie przesądza o tempie. Ustawienie oceniaj tam, gdzie możesz powtórzyć przejazd i porównać zachowanie w tych samych miejscach.
W sześciomiesięcznym teście VARG EX magazyn Cycle News wskazał zakres 25–35 hp jako korzystny na szlaku, z hamowaniem silnikiem około 30. To ustawienie testera. Nie jest uniwersalnym presetem ani obietnicą Bajamoto dotyczącą przyczepności czy zużycia energii.
Rozdziel moc, hamowanie i kontrolę trakcji
Jeżeli zmienisz kilka parametrów jednocześnie, nie ustalisz, co poprawiło lub pogorszyło prowadzenie. Nie zakładaj też, że wyższa wartość zawsze da więcej przyczepności, łatwiejszą kontrolę albo przewidywalne zużycie baterii. Każdą funkcję trzeba sprawdzać osobno.
Raport właścicielski Enduro.de po 74 godzinach podawał 50% hamowania silnikiem do wolnego lub hard enduro oraz 80% do motocrossu albo szybkich prób specjalnych. To opublikowane ustawienia tego użytkownika, nie fabryczna rekomendacja dla każdego kierowcy.
Buduj ustawienia na powtarzalnej pętli
N3braska stosuje prostą zasadę: między porównywalnymi przejazdami zmienia tylko jedną zmienną. Zapisuj teren, oponę, zmęczenie i wykorzystanie baterii. Inaczej łatwo przypiszesz mapie różnicę spowodowaną nawierzchnią lub lepiej przejechanym kolejnym odcinkiem.
Wybierz bazę, przejedź pętlę i zanotuj reakcje w konkretnych punktach. Zmień jeden parametr, po czym powtórz próbę w możliwie podobnych warunkach. Zachowuj tylko zmiany dające powtarzalny rezultat, a pozostałe mapy wykorzystuj jako czytelne punkty porównawcze.
